چشمانت را اگر باز کنی
خودت را میبینی که دو دست داری
و لبی که به جای کلام
می بوسد
مشتت را اگر باز کنی
خواهی دید که به جای کوبیدن
می توانی دست دوستی دهی
و به جای پا بر زمین کوبیدن 
می توانی راه بروی
با چشمانت
برگ درختان 
و با دستانت خاک را احساس کنی

خوب اگر بنگری
یک لحظه
ابدیتی است بی پایان


علی بلیغی